De andere kant van gehaktdag:
Als de redactie van deze site bij gehaktdag 2009 aan Balkenende IV denkt dan krijgt het pijn in de buik. Tijdens gehaktdag 2004 had de redactie van deze site gruwelijke foto´s beschikbaar van de slachtoffers die Balkenende in Irak gemaakt heeft. De jaren daarop waren voor de redactie van gehaktdag één groot feest van heen en weer gecorrespondeer met bevoegden in het gezag en deskundigen daar buiten. De conclusie van dat alles is dat we in Nederland te maken hebben met de meest terroristische politici sinds mei 1945.
Het nadeel van gehaktdag is natuurlijk dat het op gehaktdag eigenlijk alleen om de man van de dag gaat, de minister van finaciën, de heer Wouter Bos en niet om kwesties die al jaren spelen en waarover de Haagse politiek angstvallig met geen woord gerept. Maar toen de redactie op Valentijnsdag 2004 CDA woordvoerder en Bos zijn coalitie genoot, Maxime Verhagen, sprak wist het in één oogopslag hoe slecht of het gesteld is met de kwaliteiten van de regeerders in dit land. Tijdens het CDA Partijcongres toen vroeg de redactie ten overstaan van iedereen aan Maxime Verhagen waar in resolutie 1441 van de VN Veiligheids Raad stond dat Balkende akkoord had mogen gaan met de oorlog in Irak. Maxime Verhagen verschoot van kleur maar vermande zich vlot, hij poeierde de redactie af met een standaard antwoord en werd daarbij verder geholpen door het joelende CDA publiek.
Feit is dat nergens in de VN Veiligheids Raad Resolutie staat dat Nederland, Amerika of wie dan ook Irak had mogen aanvallen of politiek akkoord had mogen gaan met een aanval op Irak. Wel staat er dat Irak ernstige consequenties kan verwachten als het niet dit of dat. Ernstig betekent in de taal van de VN Veiligheids Raad nooit oorlog, tenzij, tenzij aan alle bijzondere regels is voldaan en het ook voor iedereen evident behoort te zijn dat een gewapend conflict gerechtvaardigd is. Zoals iedereen weet heeft die bijzondere situatie zich bij de oorlog rond Irak niet voorgedaan. Maxime Verhagen moet haast analfabeet zijn nu hij in resolutie 1441 van de VN veiligheidsraad gelezen heeft dat wat Bush doet goed is. Of hij kan met opzet niet lezen.
Verder heeft de redactie niet geconstateerd dat Maxime Verhagen op enig moment getoetst heeft of de oorlog in Irak eigenlijk wel door de beugel kan. Hij is bijvoorbeeld niet even bij Hussein op de thee langs gegaan om te zien hoe heet of de soep gegeten moest worden. Maxime Verhagen was zo onder de indruk van het gewarmonger van Bush en Blair dat hij onvoorwaardelijk akkoord ging. Hij nam voetstoots aan dat wat Balkenende zei waar was en Balkenende had weer voetstoots aangenomen dat wat Bush en Blair zeiden waar was. Balkenende blaatte Bush en Blair na en Maxime Verhagen kon niet lezen dat zij ongelijk hadden.
Gezien de feiten had Maxime Verhagen zijn politieke goedkeuring aan de oorlog in Irak moeten weigeren. Bij gebreke waarvan hij een misdrijf pleegt. Wie als politicus een illegale oorlog politiek goedkeurt is als pleger schuldig aan die oorlog, dat is het effect van politiek. Politieke goedkeuringen aan illegale oorlogen creeert draagvlak voor die oorlogen. Wie politiek een illegale oorlog goedkeurt is strafbaarder dan wanneer een willekeurige burger dat doet. Wie als politicus politiek een illegale oorlog goedkeurt is net zo strafbaar als diverse Nuremberg kandidaten zijn geweest.
Dat Maxime Verhagen op zoiets als de oorlog in Irak zo de mist in gaat doet de redactie van gehaktdag.nl bang vermoeden. Bang vermoeden dat de rest van het werk van Maxime Verhagen ook knudde is. Knudde met een rietje. Maxime Verhagen blijkt niet te kunnen lezen dus de these van de redactie is dat Maxime Verhagen feitenlijk ook niet kan rekenen. En dat is wel van belang op gehaktdag want op gehaktdag.nl gaat het om de centjes. Uw centjes. De redactie is in ieder geval alvast gaan bidden dat Balkenende en Verhagen de volgende gehaktdag niet meer terug komen.
En over de man van de dag, de minister van finaciën, de heer Wouter Bos valt helaas niets anders te noteren dan dat hij jammerlijk ten prooi valt van de aanzuigende werking van de macht.
Namens de redactie
de uitgever.

